Battle for Agility

Agile po norwesku

Wczoraj obejrzałem wywiad z Mary i Tomem Poppendieck zamieszczony na InfoQ, który polecam. Ale nie o sam wywiad chodzi, a jedną drobną wypowiedź, która mnie szczególnie zainteresowała. Mary zapytana o to jak mają się kontrakty o ustalonej cenie (ang. fixed price) do idei Lean Software Development wspomniała o tzw. standardowym kontrakcie PS2000 jaki wypracowany został w… Norwegii.Z tego co wynika z krótkiego opisu tego kontraktu, został on opracowany przez Norwegian University of Science and Technology (NTNU) oraz przedstawicieli norweskiej administracji rządowej i wiodące norweskie firmy w ramach programu badawczego Project 2000.

Główne cechy tego kontraktu to:

• podnoszenie efektywności procesu wytwarzania oprogramowania
• wspieranie się zbiorem “dobrych praktyk”
• narzędzia do zarządzania niepewnością w projekcie (jego nieznanymi w danym momencie elementami)
• etapowy, iteracyjny model poznawania wymagań i tworzenia systemu
• bliska współpraca wykonawcy i zamawiającego
• zyski i sankcje w kontekście dotrzymania założonych kosztów
• procedury rozwiązywania konfliktów poprzez mechanizm mediacji

Jak pisze Mary Poppendieck w książce “Implementing Lean Software Development - From Concept to Cash“, ideą powstania takiego rodzaju kontraktu było przeświadczenie, że elastyczny iteracyjny model tworzenia oprogramowania najlepiej nadaje się do dużych projektów IT prowadzonych w warunkach sporej niepewności i wysokiego ryzyka (a do takich należą np. projekty rządowe). Takie podejście wymaga dodatkowo porozumienia pomiędzy obiema stronami (wykonawcy i odbiorcy) opartego na zaufaniu i współpracy. Założeniem takiej współpracy jest także zgoda co do tego, że tak zbudowany zespół jest najlepiej przygotowany do wypracowania wspólnego stanowiska prowadzącego do osiągnięcia celu, jakim jest oczekiwany system IT.

Innymi słowy, można zastosować z powodzeniem elementy metodyk lekkich do zarządzania tak dużymi projektami jak zamówienia publiczne. Najważniejszą cechą kontraktu PS2000 jest to, że sam kontrakt określa zasady współpracy pomiędzy stronami, sposób w jaki obie strony przedsięwzięcia będą współpracowały ze sobą, a nie to co zostanie dostarczone. Kontrakt określa kto będzie podejmował decyzje, jak będą rozwiązywane ew. spory (mediacja), natomiast same cele, funkcjonalności i koszty są zawarte w aneksach. Dodatkowo aneks dotyczący kosztów określa jak obie strony będą dzielić między sobą ew. oszczędności z wcześniejszego wykonania projektu oraz straty jeśli koszty zostaną przekroczone.

Kilka dodatkowych informacji można znaleźć pod adresem: http://dataforeningen.no

Add comment February 23rd, 2007